Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΖΑΦΕΙΡΗ




Γεννημένος στα χρόνια της κατοχής, μεγαλωμένος με την ανάγκη του μόχθου για μια καλύτερη ζωή, με απλές αξίες για τις οποίες η προσπάθεια, το μεράκι, η αγάπη είναι οι καλύτερες προϋποθέσεις για τον ενστερνισμό τους.
Τούτες της ώρες της θλίψης στις δυσκολίες του αναγκαστικού χωρισμού, μας συντροφεύουν οι σκέψεις και οι θύμησες της συναναστροφής μας με τον Ζαφείρη. Το πάθος και ο αυθορμητισμός των νεανικών του χρόνων έδωσαν την θέση τους στην αγωνιστικότητα, την επιμονή , το μεράκι, αρετές που του χάρισαν πρωτιές στην κωπηλασία ως αθλητή, ηγετική θέση στην εμπλοκή του στην διοίκηση του συλλόγου, στοργή και αγάπη στον ρόλο του κοινωνικού πατέρα απέναντι σ’ όλους μας, στα παιδιά της κωπηλασίας της Καστοριάς.
 Τα ροζιασμένα και παλικαρίσια χέρια του, όσο σκληρά και μεθοδευμένα τακτοποιούσαν δύσκολες δουλειές και μαστορέματα μέσα και έξω από την λίμνη, τόσο απαλά και επιδέξια χειριζόταν την συμπεριφορά του με περισσή ανθρώπινη ζεστασιά στους μικρούς αλλά και τους μεγαλύτερους αθλητές. Με την ίδια αγάπη και ενδιαφέρον που έσπρωχνε τους νεοσσούς και τον γόνο μέσα στα νερά της λίμνης, καθοδηγούσε και μας στις διαδρομές της κωπηλασίας. Μας εμπνέει  να νοιώθουμε την λίμνη ως μητέρα αλλά και ως ερωμένη, που μας προσφέρει την αγκαλιά της αλλά έχει και την ανάγκη απ’ το δικό μας χάδι. Είναι η πειθώ που μας κάνει να θέλουμε την Καστοριά μητρόπολη του κουπιού με κόπο και προσωπική φροντίδα. Να θέλουμε την λίμνη στολίδι και γεμάτη με λαχταριστό ψάρι. Είναι  ο ψαράς που ξεδιάλεγε στα δίχτυα του «πρικόπλα» και «τσουκάνια» και συνάμα φύλαξε στα δίχτυα της κωπηλασίας αθώα παιδιά, προσωπικότητες ολοκληρωμένες σήμερα.
 Είναι εκείνος που μέσα από τις διαφωνίες και τις διαφορές μας, μας έδειξε την αξία του σεβασμού της διαφορετικότητας χωρίς κακία, χωρίς υστεροβουλία. Είναι εκείνος που μας μιλούσε για τα σημάδια στην αντάρα αλλά και τη γαλήνη της λίμνης και μας εμφύσησε την αγάπη για την λαογραφία της λίμνης και του καιρού. Εκείνος που το αυθόρμητο χιούμορ του μας αφόπλιζε από κάθε έννοια της καθημερινότητας και της ρουτίνας. Αγόγγυστος εθελοντής στις πρώτες βοήθειες, στην διαφύλαξη της ασφάλειας των αθλητών και όχι μόνο. Αστείρευτος υποστηρικτής της παρέας και της ανθρώπινης συντροφιάς. Θα έχουμε πάντα γεμάτο το ποτηράκι του μεζέ του Ζαφείρη στην παρέα. 
Όλα αυτά λοιπόν ανεκτίμητη κληρονομιά  που μας την εμπιστεύτηκε, δώρο δικό του πολύτιμο. Δώρο δικό μας η προσπάθειά μας να τον μιμηθούμε στα καλύτερα. Ας είναι ευλογημένο και ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.
Με αγάπη
«Τα Παρασπουρτζούκια»


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου